Opublikowano Dodaj komentarz

Jak napisać książkę dla dzieci

Jak napisać książkę dla dzieci?

Wbrew pozorom dzieci nie dają się łatwo zwieść byle czym, nie można ich traktować niepoważnie. Są dociekliwe, spostrzegawcze i szczere w swoich ocenach. Nic się nie ukryje przed czujnym okiem i uchem naszych milusińskich. Dlatego jest tak trudno napisać książkę, którą pokochają i którą będą czytać na okrągło, a może nawet zapamiętają do końca życia. 

Podobnie jak w przypadku publikacji dla dorosłych, proces pisania trzeba zacząć od określenia odbiorcy. Trzylatkom można zaoferować tzw. picturebooka, czyli książkę z przewagą ilustracji, a tekst, jeśli się tam pojawia, jest zwykle króciutką rymowanką. Pięciolatkowi powinna przypaść do gustu niezbyt długa bajka o kotkach, pieskach czy innych zwierzątkach, jako bohaterowie sprawdzą się też krasnoludki czy wróżki, jeśli twoim odbiorcą mają być małe dziewczynki. Dla dziesięcio-, dwunastolatków bardziej odpowiednie będą opowieści fantasy w stylu „Harry’ego Pottera” czy  „Percy’ego Jacksona”.

Wspólnym mianownikiem wszystkich książek dla dzieci jest przekazywanie określonych wartości. Z naszego tekstu powinny się czegoś nauczyć. Najlepiej, żeby podstawą przekazu była zasada „dobro zwycięża, a zło zostaje ukarane”.

  • Najpierw wykreuj bohatera. Musi się on czymś wyróżniać, np. Kubuś Puchatek jest grubiutkim pluszowym misiem „o bardzo małym rozumku”, doktor Dolittle zaś rozmawia ze wszystkimi zwierzętami. A co potrafi twój bohater?  
  • Nie ograniczaj się do jednego bohatera, zaproponuj także wyraziste drugoplanowe postacie. Przyjaciele wspomnianego Kubusia Puchatka są charakterystyczni i mają swój urok, np. Prosiaczek to zalękniona mała świnka, Kłapouchy zaś jest pesymistą.
  • Fabuła powinna być łatwo przyswajalna, nie może być skomplikowana, dlatego najlepsze będą proste jednowątkowe historie.
  • Unikaj przemocy zarówno słownej, jak i fizycznej. Jeżeli uważasz, że groza jest konieczna, nie rozciągaj momentów nadmiernie stresujących. Dzieci są wrażliwe i mogą się przestraszyć, a ty na dobre stracisz czytelników. 
  • Pisz prostymi, krótkimi zdaniami, bez przytłaczania odbiorcy wyszukanymi słowami, jednak różnicuj język poszczególnych bohaterów. Możesz każdemu z nich przypisać jakieś powiedzonka czy zachowania. Niech będą dowcipne i śmieszne. Mój ulubiony „Kubuś Puchatek” sypie życiowymi mądrościami przy różnych okazjach, np. Wiesz, Prosiaczku… miłość jest wtedy… kiedy kogoś lubimy… za bardzo, albo Sztuka dawania podarunku polega na tym, aby ofiarować coś, czego nie można kupić w żadnym sklepie ,czy równie znane Myślenie nie jest łatwe, ale można się do niego przyzwyczaić.
Opublikowano 2 komentarze

Jak zacząć pisać książkę?

Jak zacząć pisać książkę?

Lubisz czytać książki, więc pomyślałeś: a może by tak samemu napisać powieść? Od razu układasz pierwsze zdanie albo najpierw opracowujesz konspekt. Tworzysz zarysy głównych postaci, ale co dalej? – zadajesz sobie pytanie.

Wiedz, że rozpoczynanie przygody z pisarstwem od beletrystyki, czyli od powieści, to arcytrudne wyzwanie. O wiele łatwiej jest na przykład przygotować poradnik. Jeśli napiszesz go i sprzedasz w kilkudziesięciu egzemplarzach, poczujesz wiatr w żaglach i wtedy bardziej zmotywowany zabierzesz się do pracy nad kolejną książką, ale też przekonasz się, z jakim wysiłkiem wiąże się pisanie.

To tylko na filmach bohater siada przy biurku i pod wpływem weny w jedną noc płodzi za pomocą pióra albo klawiatury komputera superporadnik albo powieść. Proces twórczy jest z reguły żmudny, wielostopniowy i skomplikowany. W jego trakcie wielokrotnie będziesz powracał do napisanych fragmentów, ciągle będziesz coś udoskonalał, poprawiał frazy i zastanawiał się nad poszczególnymi wyrazami. Pewnie nie raz koncepcja ci się zmieni, a może nawet to, co napisałeś wyrzucisz do kosza (chociaż nie radzę, nigdy nie wyrzucaj tego, co napisałeś! Czasem to, co powstało jako pierwsze, okazuje się być najlepsze). 

Dlatego zapamiętaj, by zaczynać od:

– wyboru odbiorcy. Chcesz trafić do ludzi w określonym wieku, o skrystalizowanych zainteresowaniach, a nawet umiejętnościach – inaczej pisze się poradnik dla nastolatek, a inaczej dla dorosłego mężczyzny (i nie chodzi tylko o tematykę);

– określenia rodzaju planowanego utworu (wybór jest ogromny: od poradników poprzez reportaże do powieści). 

Żeby się sprawdzić w roli autora, warto zacząć od prowadzenia bloga. Dzięki niemu poznasz reakcję odbiorców na twój styl pisania, dowiesz się też, co ich interesuje. 

Po tym wszystkim możesz pomyśleć o zawartości dzieła. To ważny etap pracy nad książką. Musisz zastanowić się, co chcesz przekazać czytelnikowi, jakie emocje, jaką wiedzę, jakie historie opowiedzieć. W tym przypadku przyda się plan, czyli konspekt. Przy poradniku lepiej go zrobić w punktach, przy powieści warto zacząć od zarysu fabuły, prezentacji sylwetek bohaterów i miejsc akcji. Poszczególne części planu powinny być zbudowane wokół historii, często jakiegoś kryzysu. Kiedy konspekt jest gotowy, śmiało możesz przystąpić do pracy. I nieważne od której części zaczniesz pisanie… To dopracujesz na etapie edycji tekstu, gdy wcielisz się w uważnego i krytycznego recenzenta swojej książki.

Pamiętaj, książka nie powstaje w jeden dzień… I nie zniechęcaj się, bo gdyby J.K. Rowling się poddała, nie byłoby dziś „Harry’ego Pottera”.