Opublikowano

Co decyduje o sukcesie książki?

Co decyduje o sukcesie książki?

Dobry tekst to nie jedyny warunek, aby książka cieszyła się powodzeniem. Nawet najlepsza publikacja może nie zostać zauważona, bo sukces zależy od wielu aspektów. Jeśli autor nie jest osobą rozpoznawalną w mediach, nie ma dostępu do telewizji, radia i nie prowadzi mediów społecznościowych, które obserwuje duża grupa osób, promocja książki jest bardzo trudna. Jak radzą sobie z tym wydawnictwa? Przecież ciągle zdarzają się udane debiuty i pojawiają na rynku księgarskim nowe „gorące” nazwiska.

Rodzaje literatury

Najważniejsze, żeby pisać to, co czujemy, że chcemy napisać, a nie to, co się dobrze sprzedaje. Nie zmienia to faktu, że niektóre gatunki literackie cieszą się większym zainteresowaniem. Zdecydowanie łatwiej jest promować i sprzedawać reportaż niż wiersze, beletrystykę niż prace naukowe z niszowych dziedzin.

Jak mierzyć sukces książki?

Liczbą sprzedanych egzemplarzy w tradycyjnych kanałach dystrybucji czy np. ile udało się sprzedać samemu autorowi? Jakim zainteresowaniem cieszy się dana pozycja w kręgach naukowych, czy co o niej piszą recenzenci, czytelnicy? A może sukcesem jest powstanie publikacji przeznaczonej dla wąskiego grona odbiorców: rodziny, znajomych? Za każdym razem odpowiedź może być inna.

Jak sprzedawać książkę?

Po pierwsze w tradycyjnych kanałach dystrybucji, gdzie jednak nieznany autor ma szansę, ale nie pewność, że jego książka pojawi się w wybranych księgarniach. Dystrybutorzy oferują publikacje do sieci i księgarń, które samodzielnie podejmują decyzję o zakupach. Na tym etapie okładka, opis, temat mają duże znaczenie. Niemniej jednak osoby, które posiadają duży potencjał medialny mogą odnieść sukces sprzedażowy, samemu zarządzając sprzedażą:

  • poprzez media społecznościowe
  • w trakcie wystąpień publicznych (np. trenerzy)

Promocja książki

To temat rzeka i w dużej mierze czynnik decydujący o sukcesie sprzedażowym. Faktem jest, że książka ma szanse się sprzedać na bardzo nasyconym publikacjami rynku, jeśli się wyróżnia, a świadomość o jej istnieniu pojawi się w głowach potencjalnych czytelników. Możliwości jest mnóstwo. Darmowe egzemplarze dla recenzentów, którzy jednak piszą o swoich prawdziwych odczuciach po przeczytaniu książki i jeśli jakość tekstu nie spełnia ich oczekiwań, efekt może być odwrotny od zamierzonego. Płatne promocje w mediach społecznościowych i portalach o tematyce książek. Reklamy w internecie, artykuły sponsorowane, wywiady radiowe i telewizyjne, patronaty medialne, płatne miejsca ekspozycji w księgarniach. Rzadko kiedy nieznany autor może liczyć na to, że tradycyjne wydawnictwo przeznaczy wysoki budżet na promocję jego książki. To przywilej zarezerwowany dla „gorących” nazwisk. Przy self-publishingu i zasobnym portfelu możliwości stają się większe, ale zawsze należy przeliczyć, czy kwoty wydane na marketing mają szanse zwrócić się w wyniku zwiększonej sprzedaży.

Nazwisko autora

Mówi się, że książki nieznanych autorów mają szansę się sprzedawać dopiero po trzeciej, czwartej publikacji. Na rynku są takie przykłady, ale są też spektakularne debiuty. Faktem jest, że należy cierpliwie budować grono odbiorców i liczyć, że z biegiem czasu nasza grupa czytelników urośnie na tyle, że każda kolejna książka będzie murowanym sukcesem.

Opublikowano

Korekta a redakcja tekstu – czym się różnią?

Korekta a redakcja tekstu – czym się różnią?

Teksty, które mają być opublikowane, zazwyczaj wymagają redakcji i korekty. Ponieważ w codziennym użytkowaniu te terminy najczęściej są stosowane wymiennie, a granica między nimi jest płynna, spróbujemy odpowiedzieć na pytanie, czym się różnią? 

Czym zajmuje się redaktor, a czym korektor? 

Najprościej rzecz ujmując, redaktor to ktoś, kto redaguje (robi redakcję), a korektor koryguje, czyli robi korektę. Co to jednak oznacza w praktyce? Redaktor poprawia błędy o charakterze gramatycznym, leksykalnym, stylistycznym, składniowym, logicznym i merytorycznym, a korektor zajmuje się błędami ortograficznymi, interpunkcyjnymi i typograficznymi. Redaktor często jest pierwszym czytelnikiem tekstu (poza autorem i tymi, którym ten udostępnił swoje dzieło, żeby wypowiedzieli się na jego temat), dlatego na nim spoczywa obowiązek wyrażenia opinii odnośnie atrakcyjności tekstu dla czytelnika, zapewnienia mu spójności i jednolitości stylistycznej oraz logicznej i merytorycznej. Praca redaktora obejmuje więc szerszy zakres.  

W praktyce oznacza to, że redaktor poprawia błędy przed składem (tzw. I czytanie tekstu), a korektor szczytuje tekst po składzie. Autor ma zawsze wgląd w zmiany przedstawione przez redaktora, nie należy się zatem obawiać, że oddając tekst, traci nad nim kontrolę. Zazwyczaj redakcja przychyla się do weta autora na temat poprawek, chyba że będzie obstawał przy rażących błędach.