Opublikowano Dodaj komentarz

Jaki nakład powinna mieć książka?

Jaki nakład powinna mieć książka?

To pytanie, które przed wysyłką książki do druku zadaje sobie każdy autor i wydawca.

Na początek trzeba znać realia polskiego rynku książki. Nowy autor, nieznany, bez znaczącego budżetu marketingowego musi liczyć się z tym, że będzie mu trudno przebić się z informacją o książce do szerszego grona czytelników. Działania w social mediach, recenzje, umieszczenie książki na popularnych stronach internetowych o książkach to jedynie początek. 

Wydawnictwa, które podejmują ryzyko publikacji książki debiutanta, zawsze inwestują określony budżet w promocję jego książki. Recenzje poczytnych blogerów, reklamy w social mediach lub na stronach księgarni i dystrybutorów. Autor, który podejmie decyzję o samodzielnym wydaniu książki i któremu zależy na sprzedaży, również powinien założyć konieczność poniesienia takich wydatków. 

Niezależnie od tego, czy decyzję o nakładzie podejmuje wydawca, czy autor, to przy debiucie trzeba być ostrożnym. 

Należy liczyć się z tym, że sprzedaż będzie odbywać się głównie w internecie. Eksponowanie książki w stacjonarnych księgarniach jest niezwykle kosztowne. Przede wszystkim dla księgarni, które ponoszą koszty wynajmu lokalu, pracowników itd. Decydują się zatem na zakup i ekspozycję potencjalnych hitów, które mają szansę generować zysk. Jeśli debiutant chciałby, aby jego książki pojawiły się na stołach i regałach na równi z poczytnymi pisarzami, musi za to zapłacić. Mało kto się jednak na to decyduje. To nie znaczy, że małe i duże sieci księgarskie nie będą oferowały książki nieznanego autora. Na pewno, przy sprawnej dystrybucji, książka będzie dostępna w internetowych kanałach sprzedaży sieci księgarskich, nawet tych największych oraz w wybranych księgarniach stacjonarnych. Nie jest jednak możliwe, aby zatowarowanie było duże, książka była eksponowana na regałach z nowościami czy przy kasach. Zatem…

Jaki nakład książki jest odpowiedni?

To zależy także od tego, ile książek autor zamierza przeznaczyć na rozdawnictwo wśród rodziny, współpracowników, kontrahentów oraz czy zamierza samodzielnie sprzedawać swoją książkę. Jeśli książka ma być przeznaczona dla kilku najbliższych osób, a pozostała część nakładu ma trafić na rynek, warto zastanowić się nad drukiem maksymalnie kilkuset sztuk, np. 500. To wystarczająca liczba do pokrycia początkowego zapotrzebowania i niezbyt duża, aby książki latami nie zalegały w magazynie. Zawsze przecież można zrobić dodruk. Różnica w cenie druku 1000 i 500 sztuk na korzyść większego nakładu na pewno nie zrekompensuje kilkuset zalegających w magazynie książek. 

Samodzielna sprzedaż książki

Jeśli autor ma możliwość samodzielnej sprzedaży, jest np. coachem, który może sprzedawać swoje książki na szkoleniach lub w internecie, to nakład może być znacznie wyższy. Wszystko zależy od tego, jak liczna jest potencjalna grupa odbiorców. Niektórzy pisarze zamieszczają w internecie fragmenty książek przed ich publikacją, budując w ten sposób swoje grono czytelników. Jeśli uda im się zainteresować znaczącą grupę odbiorców, muszą wziąć to pod uwagę przy planowaniu nakładu. Inne możliwości sprzedaży ma też np. znany bloger z kilkusettysięczną grupą obserwujących, a inną osoba, która nie jest rozpoznawalna ani w internecie, ani w innych mediach. 

Dodruki

Na większe nakłady np. tysiąca lub dwóch tysięcy sztuk mogą decydować się autorzy, którzy z sukcesem sprzedali poprzednie książki. Z każdą wydaną publikacją liczba czytelników powinna rosnąć i z czasem nawet 10 tysięcy egzemplarzy może nie być wystarczające. Zawsze jednak należy mierzyć siły na zamiary.

Opublikowano Dodaj komentarz

Jak napisać książkę?

Jak napisać książkę?

Wiele osób marzy o napisaniu książki, ale nigdy nie podejmuje tego wyzwania. Strach? Brak pomysłu? Rozbiegane myśli, których nie sposób poukładać? Pisanie to Twoja pasja, ale żadna z Twoich koncepcji nie jest według Ciebie wystarczająco dobra? Rozmawiaj z innymi, konsultuj swoje plany i myśli z osobami, z których opinią się liczysz. Dużo czytaj, szukaj inspiracji. Jeśli mimo to nie możesz się zdecydować, pamiętaj, że może jeszcze nie przyszedł właściwy czas na powstanie Twojej książki. Jeśli jednak chcesz już zacząć, poniżej kilka przydatnych wskazówek.

Od czego zacząć pisanie książki?

Od pomysłu! Od przewodniej myśli o czym chcemy pisać i jaki rodzaj książki chcemy stworzyć. Powieść, reportaż, kryminał, poradnik, przewodnik, romans, komedia, to bardzo indywidualny wybór, który zależy wyłącznie od autora. Twórca musi czuć się dobrze ze swoją decyzją. Musi wiedzieć czego chce i w jakim gatunku literackim czuje się najlepiej.

Innowacyjność

Pisanie książek na wzór innych tytułów to pierwszy krok do porażki. Niech Twoja opowieść wniesie coś nowego, a nie będzie kolejną imitacją Harrego Potera czy Gwiezdnych Wojen. Twoja książka to Twoja historia ograniczona jedynie Twoją wyobraźnią. Opowieść musi być świeża i interesująca. Tylko to uczyni ją jedyną w swoim rodzaju.

Styl

Jeśli masz już pomysł, zastanów się w jakim stylu chcesz napisać swoją opowieść. Czy będziesz pisać w pierwszej czy trzeciej osobie? Czy język, którym się posłużysz będzie kwiecisty czy bardziej oszczędny. Jeśli nie wiesz, najlepszym sposobem jest przeczytać kilka książek z gatunku, na który się zdecydowałeś i wybrać swój sposób narracji i języka. Pamiętaj, aby dopasować go również do rodzaju opowiadanej historii, czasów i środowiska których dotyczy. Nie zapominaj też, że większość czytelników docenia lekkość pióra i łatwość czytania historii bardziej niż wyszukany i trudny język literacki.

Dla kogo piszesz swoją książkę?

Przed rozpoczęciem pisania zastanów się dla kogo piszesz swoją książkę. Kto jest Twoim potencjalnym odbiorcą. Gdy odpowiesz sobie na to pytanie, wszystkie kolejne decyzje dotyczące warsztatu i historii podejmuj, mając na uwadze swoich czytelników.

Zarys

Stwórz koncept książki. Pomysł na historię od początku do końca. Zarysuj początek, rozwinięcie i zakończenie, aby płynnie prowadziły historię. Twoje zakończenie nie może być zbyt oczywiste. Czytelnik do końca książki powinien na nie czekać i zastanawiać się nad finałem opowieści. Rozwinięcie nie powinno mieć zbyt dużej liczby pobocznych wątków, a początek musi być wciągający, aby czytelnik nie odłożył książki zniechęcony, po kilku przeczytanych stronach.

Bohaterowie

Twoje postaci powinny być wyraziste, budzić sympatię czytelników lub ich niechęć, ale nie mogą być bez wyrazu. Przedstaw napięcie między bohaterami, skomplikowaną naturę ich relacji, które jak w życiu nie powinny być czarno-białe.

Dziel się swoją opowieścią

Warto przedstawiać fragmenty swojej książki potencjalnym czytelnikom. Nawet w trakcie tworzenia, czy przed jej ukończeniem. Wystawiając swój tekst na opinię innych, możesz otrzymać wiele cennych wskazówek. Spojrzeć na niektóre elementy tekstu innymi oczami i uczynić go jeszcze lepszym. Możesz pokazać swoją książkę najbliższym, ale istnieją też możliwości publikacji tekstów na przeznaczonych do tego platformach, gdzie dużo osób będzie miało możliwość poznać go i ocenić. Jeśli ich zainteresujesz, pozyskasz swoich pierwszych potencjalnych czytelników.

Systematyka

Stwórz sobie komfortowe warunki do pisania książki. Pisz codziennie lub co kilka dni, ale regularnie. Jeśli coś zakłóci Twoją rutynę, nie pozwól, aby powtórzyło się to ponownie. Nawet jeśli danego dnia nie czujesz natchnienia, spróbuj napisać kilka zdań. Nie zniechęcaj się.

Zakończenie

Nie spiesz się. Zaczynając pisać książkę, miałeś na nią pomysł. Prowadziłeś historię od rozpoczęcia do zakończenia, które ma być zaskakujące, poruszające lub dające nadzieję. Niezależnie od Twojego pomysłu zakończenie książki to moment, do którego dążysz od samego początku tworzenia. Gdy już tam dotrzesz, nie popełnij błędu i nie spiesz się. Tak jak prowadziłeś czytelnika przez całą książkę, w narzuconym przez siebie tempie, tak zakończenie musi być spójne z pozostałą częścią tekstu. 

Publikuj

Pisanie może dać ulgę i radość. Nieść ukojenie lub ekscytację. Towarzyszą mu różne, często przeciwstawne emocje, które dotyczą tylko autora. To dlatego zaczynamy pisać, aby je poczuć. To jednak dopiero początek. Interakcja z czytelnikami może być równie silnym procesem. Nie pisz do szuflady. Dziel się swoją twórczością z innymi. Dzięki pozyskanym recenzjom i opiniom, będziesz stawać się lepszy, a Twoje kolejne książki dadzą Ci jeszcze więcej radości. Nie popełnij jednak błędu i nie publikuj samodzielnie. Oddaj swój tekst profesjonalistom, którzy dadzą swoje uwagi, zasugerują poprawki i zadbają o wysoką jakość publikacji

Opublikowano Dodaj komentarz

Ile kosztuje wydanie książki?

Ile kosztuje wydanie książki?

To pytanie rodzi się w głowie każdego autora, który planuje sam sfinansować jej wydanie. Odpowiedź nie jest jednak prosta. Książka poza zawartą w niej wiedzą lub rozrywką jest produktem, który jest przygotowywany na specjalne zamówienie. Dlatego nie ma gotowego cennika, bo każda pozycja wydawnicza jest inna i inne są wyobrażenia autora na jej temat. Stąd wycena publikacji na podstawie krótkiego pytania: “ile kosztuje wydanie książki” po prostu nie jest możliwa.   

Od czego zależy cena wydania książki?

1. Formy

Jeśli książka ma być wydana w formie e-booka, to koszty jej wydania będą zdecydowanie niższe niż książki papierowej. Odchodzi opłata za druk, a pozostają jedynie prace redakcyjne i konwersja plików.                                                  

2. Objętości publikacji

W pracę nad książką zaangażowanych jest kilka osób, m.in redaktor, korektor, składacz, grafik. Jak wycenić ich pracę? Najlepiej na podstawie czasu, który będą musieli poświęcić na przygotowanie publikacji. Dlatego inaczej kosztuje przygotowanie czarno-białej książki o objętości 200 tysięcy znaków, a inaczej książki pełnej zdjęć, grafik i ilustracji o objętości 500 tysięcy znaków.

3. Materiałów dodatkowych

Kolorowe książki ilustrowane zdjęciami wymagają dodatkowych nakładów pracy. Zdjęcia autora to jedna z form, ale zawsze można urozmaicić publikację poprzez zakup fotografii. Do przygotowania książki dla dzieci możliwe jest zatrudnienie ilustratora, który przygotuje obrazki. W opracowaniach naukowych potrzebne są czasami rysunki. To wszystko podnosi koszty publikacji, ale też ich jakość.   

4. Formatu

Format A5 czy A4? Wydruk kolorowy czy czarno-biały? Gramatura papieru, twarda czy miękka oprawa, okładka z uszlachetnieniami czy bez? Zanim zapytamy o cenę, trzeba przemyśleć jakie są nasze oczekiwania. Jak chcemy, żeby wyglądała nasza książka.

5. Okładki

Projekt okładki to ważny element. Okładka sprzedaje, jest pierwszym obrazem jaki widzi czytelnik zanim zacznie rozważać zakup publikacji. Okładkę można zaprojektować samemu, zlecić znajomemu grafikowi albo zamówić u profesjonalisty. Są to kolejne decyzje do podjęcia, które determinują cenę.

Proces wydania książki powinien być przyjemnością. Profesjonalna i zaangażowana współpraca między autorem, a wydawnictwem mają olbrzymi wpływ na jakość publikacji. Po drodze należy podjąć mnóstwo decyzji, które zawsze są kompromisem między oczekiwaniami, możliwościami technicznymi a kosztami. Książka to produkt spersonalizowany, na zamówienie, więc pytanie „ile to kosztuje” to dopiero początek długiej drogi do wypracowania wizji i wydania wymarzonej publikacji. 

Opublikowano Dodaj komentarz

Kiedy właściwie postawić przecinek? cz.1

Kiedy postawić przecinek?

Przecinek to znak interpunkcyjny, który przysparza najwięcej trudności, bo oczywiście jest najczęściej używany. Nie będę tłumaczyć wszystkich zasad dotyczących jego użycia. Wybiorę te, w których najczęściej popełniacie błędy i które najczęściej spotykam w różnych tekstach. 

1. Przecinek w zdaniach nadrzędno-podrzędnych. Kiedy mamy zdanie złożone podrzędnie, czyli takie, którego jedna część uzupełnia drugą, na przykład Kiedy stałam w kolejce, ktoś ukradł mi pieniądze, to musimy oddzielić przecinkiem dwa czasowniki „stałam” i „ukradł”!

Przykłady:

Zobacz, ile zrobiliśmy dla ciebie.

Zostań w domu, gdy pada deszcz.

Jeśli teraz wyjdziesz, więcej mnie nie zobaczysz

Gdy przechodziła przez pokój, światło tańczyło.

Ten przecinek nie tylko oddziela dwa czasowniki, ale też zdanie nadrzędne od podrzędnego. 

Przed słowem który stawiamy przecinek, ale gdy słowo to wprowadza zdanie podrzędne, nie kończy się na przecinku przed który – zdanie składowe trzeba domknąć, na przykład Wszystkie dzieci, które grały w piłkę, były bardzo zmęczone. Zasada ta dotyczy też zaimka co, na przykład Wszystko, co przychodzi mi na myśl, już powiedziano. W połączeniach wyrazowych do którego, na którą, na podstawie którego, podczas której, przed którym, w którym, za pomocą której, wprowadzających zdanie składowe, przecinek stawiamy przed całym połączeniem, na przykład Wszyscy, do których mówił, zostali przekonani

Zdanie podrzędne należy więc oddzielać przecinkiem. Jednak gdy nie jest ono rozwinięte (czyli występuje tylko zaimek pytajny), przecinka przed zaimkiem wprowadzającym to zdanie nie postawimy, na przykład Wiem dlaczego; Zapytaj ją gdzie; Zastanawiam się tylko po co.

2. Cofanie przecinka
W połączeniach typu chyba że (żeby), pod warunkiem że, tym bardziej że, jako że, (po)mimo że, zwłaszcza że, dlatego że, tylko że, podczas gdy, w miarę jak, ani też, na wypadek gdyby, wtedy gdy, nawet jeśli, zwłaszcza że (jeśli) przecinek stawiamy przed całym wyrażeniem, a nie na przykład przed „że” czy „jeśli”.

3. Wołacz, czyli gdy się do kogoś zwracamy

Wyrazy w wołaczu (na przykład Cześć, Leno, przywitaj się; Marku, podejdź do tablicy; Nie idź tam, kochanie, bo to zabronione!)zawsze oddzielamy przecinkiem, nawet gdy wołacz zastąpimy mianownikiem i powiemy Serwus, Anatol zamiast Serwus, Anatolu. O przecinku nie zapominamy też w sytuacji, gdy zwrot do adresata znajduje się na końcu zdania (Z pewnością nie, tato; Nie denerwuj mnie, cholero jedna!)

Pisząc maila, również pamiętamy o postawieniu przecinka po zwrocie do adresata, na przykład Drogi Jacku, zapraszamy Cię na uroczystość; Kochani Rodzice, bardzo za Wami tęsknię

4. Przecinek a wtrącenia. Wtrącenie to część zdania, którą można usunąć bez szkody dla treści i należy je wydzielić przecinkiem, myślnikiem lub nawiasem, na przykład Nigdy mnie nie pochwalił, nawet za moje największe osiągnięcia, bo uważał to za zbędne; To się wydarzył, o ile mnie pamięć nie myli, 2 tygodnie temu; Dziewczyny, i Gośka też, tam były

Kiedy właściwie postawić przecinek? cz.2

Opublikowano Dodaj komentarz

Pisownia “nie” z różnymi częściami mowy

Pisownia “nie” z różnymi częściami mowy

„Nie” jest partykułą przeczącą, czyli nieodmienną częścią mowy. Z innymi częściami mowy piszemy ją razem/łącznie albo oddzielnie/osobno. Warto przyswoić sobie kilka zasad, żeby nie popełniać błędów przy jej zapisie. 

PARTYKUŁĘ „NIE” PISZEMY ŁĄCZNIE Z:

 Rzeczownikami, np. nienawiść, niesprawiedliwość, nieuczeń, nieczytanie. 

ALE: • Z nazwami własnymi „nie” zapisujemy z łącznikiem, np. nie-Europejczyk, nie-Warszawa. 

• Przymiotnikami w stopniu równym, np. niezły, niedobry, nieludzki, nieczynny, niepolski. 

• Przysłówkami odprzymiotnikowy w stopniu równym,np. nieciasno, niezależnie, niezdecydowanie. ALE: W przeciwstawieniach „nie” zapisujemy osobno, np. nie dobrze, lecz źle.

• Imiesłowami przymiotnikowymi czynnym (-ący) oraz biernym (-ny, -ty, -ony), np. niemówiący, niezapisany, nieotwarty. ALE: W przeciwstawieniach „nie” zapisujemy osobno, np. nie złamana, ale zwichnięta ręka.

PARTYKUŁĘ „NIE” PISZEMY ODDZIELNIE Z:

• Czasownikami w bezokoliczniku, osobowej formie, nieosobowej formie, a także w postaci imiesłowu przysłówkowego: współczesnego (-ąc), uprzedniego (-łszy, -wszy) i biernego (-no, -to),np. nie zamówił, nie zaproponowaliśmy, nie potrafiono, nie poszedłszy, nie oddawszy, nie czyniąc, nie umyto. 

• Liczebnikami, np. nie dwa, nie drugi, nie ośmioro, nie podwójny. ALE: niejeden (w znaczeniu wielu, niejeden przyjaciel, lub nie jeden, ale dwóch przyjaciół mnie zobaczyło); niewielu, niewiele.

 Zaimkami, np. nie ty, nie mój, nie wszyscy, nie każdy, nie tyle. ALE: nieco, niecoś, niektórzy, niektóry, niejaki = pewien, nieswój = niezdrów.

• Przysłówkami, np. nie bardzo, nie dziś, nie zawsze, nie inaczej. ALE: niezbyt, nieraz (często), niebawem, niekiedy (czasem),  niespełna, niemal lub nieomal, nieopodal.

• Przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym, np. nie gorszy, nie najgorszy, nie najostrzejszy, nie najwyższy. 

• Wyrażeniami przyimkowymi, np. nie od razu, nie bez winy, nie za krótko, nie za głośno. ALE niezadługo (wkrótce).